Monday, 28 March 2011

Blogoscars: Ταινία (20-11)



Ξεκινώντας το (ακόμα ένα) αργοπορημένο ποστ για τα #blogoscars, να πω ότι, όπως διάβασα σε κάποιο άλλο ποστ, συναδέλφου μέλους της επιτροπής ψηφοφορίας που δυστυχώς δεν θυμάμαι, θα βάλω τις ταινίες σε συγκεκριμένη σειρά, που δεν περιλαμβάνει σκηνοθεσίες, φωτογραφίες, ερμηνείες κτλ. Ως κριτήρια, που κι αυτά μετρούν δηλαδή, αλλά κυρίως το πόσο εύκολα μπορώ να τις ξαναδώ. Έτσι λοιπόν, όσο μικραίνει ο αριθμός ελαχιστοποιούνται οι δεύτερες σκέψεις που θα έκανα σε πιθανότητα να ξαναδώ μια ταινία. Φυσικά, οι δεύτερες σκέψεις για τη θέση των ταινιών στην εικοσάδα, δεν έχουν μηδενιστεί.






20 - Brotherhood



Πολύ το “fuck” μέσα στην ταινία. Appropriate για τις ηλικίες. Fucked up φάση, man.

19 - Confessions



Κι εδώ fucked up είναι η φάση, αλλά δεν ξέρω την ορολογία στα γιαπωνέζικα.

18 – True Grit



Πέρασα την ώρα μου άνετα, παρακολουθώντας την ταινία, αλλά οι δεύτερες σκέψεις είναι αρκετές ακόμα για να την ξαναδώ.

17 - The Fighter



Δυστυχώς, την έχω ήδη δει δύο φορές, μία μόνος και μία με παρέα, χωρίς να έχω πολλά περιθώρια για δεύτερες σκέψεις τη δεύτερη φορά. Πλέον θα κάνω τρίτες σκέψεις.

16 - 127 Hours



Νταξ, κατανόησα τη «μάχη», που έδινε ο άνθρωπος στην πραγματική ιστορία και είναι συγκλονιστικό, αλλά sorry Danny Boy(le), δεν θα είναι από τις πρώτες μου επιλογές.

15 - Date Night



Στην πραγματικότητα, οι δεύτερες σκέψεις δεν είναι πολλές, γιατί πέρασα πολύ καλά, παρακολουθώντας την, απλώς σε διαφορετικές καταστάσεις, οι επόμενες, μάλλον κερδίζουν στο νήμα.

14 - Kick-Ass



Come on, πόσο awesome πρέπει να είναι μια ταινία για να μην το πολυσκεφτείς;

13 - Tron: Legacy



Εδώ μπαίνει μέσα και ο παράγοντας sequel, οπότε θα μπορούσε να γίνει ένας μίνι μαραθώνιος με το πρώτο και το δεύτερο μαζί, όπου φυσικά θα προσπαθούσατε να καταλάβετε πόσα εκατομμύρια χρόνια πριν έγινε η πρώτη ταινία από τη δεύτερη. Αλλά το μεράκι δεν κρύβεται.

12 - The Town



Φτιάχνεις τα σνακ σου και περιμένεις αυτές τις δύο ώρες να ζήσεις ένα ωραιότατο θρίλερ, διανθισμένο με αρκετή εσωτερική μάχη για αλλαγή πορείας στη ζωή ενός ανθρώπου, που σίγουρα δεν σε κουράζει.

11 - Despicable me



Λίγα λόγια και καλά για τα animations. Είτε σ’ αρέσουν είτε όχι. Οι δεύτερες σκέψεις μάλλον δεν υπάρχουν γενικά.

3 comments:

Penny said...

«Κι εδώ fucked up είναι η φάση, αλλά δεν ξέρω την ορολογία στα γιαπωνέζικα.» Πες το, Φουκουσίμα...

anakop said...

Χεχε, σωστά!

fuck u sima, λοιπόν.

Penny said...

ΧΑΧΑΧΑΧΑΧα!! Ακομα καλύτερα!!